ที่เราได้มาเจอกันนั้นเพราะกรรม อยากให้ได้อ่านกันไว้

ที่เราได้มาเจอกันนั้นเพราะกรรม อยากให้ได้อ่านกันไว้

เจอกันเพราะก ร ร ม ไม่มีคำว่าบังเอิญคนที่มี ก ร ร ม ต่อกัน จะเดินมาเจอกันเพราะการเจอกันไม่มีคำว่า บังเอิญ

ไม่เพราะก รร ม เขาที่มีต่อคุณ ก็ ก ร ร มคุณที่มีต่อเขาจึงได้มาเจอกัน และก ร ร มนั้นจะพาคนทั้งสองมาเจอกัน

ในช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น และเมื่อหมดก ร ร ม ไม่อย ากจากก็ต้องจาก ไม่อย ากเจอก็ต้องเจอ นี้ละที่เรียกว่าก ร ร ม

ดังนั้นการที่เราโดนกระ ทำจากคนอื่นนั้น ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันเป็นผลของก ร ร ม ที่เราทำมาก่อนแต่เราก็คง

พิสูจน์ไม่ได้ว่าอดีตเราเคยทำมาจริงเหรอ ดังนั้นแล้ว เราควรมาคิดว่าถ้าเกิดมันเป็นเรื่องจริง แล้วเราไม่อย าก

ที่จะสร้างก ร ร ม กับเขาอีก ไม่อย ากให้เขามาทำร้ า ยอีก เราจึงหัดที่จะให้ อ ภั ย ปล่อยเขาออกจากใจ

เลิกสร้าง ก ร ร ม ต่อกัน ส่วนตัวเขาจะสำนึกหรือไม่ ให้คิดซะว่า เราให้ อ ภั ย เราได้บุญ เราได้เลิ กยุ่ง เกี่ยวต่อกัน

ส่วนเขาก็คงจะได้รับก ร ร ม ที่เขาทำโดยที่เราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับก ร ร ม นั้นดังคำที่ว่าบุญใคร ก ร ร มมัน

ตามหลักคำสอน ของพ ระพุ ทธเจ้า ท่านตรัสไว้ว่าความบังเอิญไม่มีจริ เพราะทุ กสิ่งล้วนต้องมีที่มาที่ไป

นั่นก็คือตัวก ร ร ม ที่นำพามาแต่เมื่อพามาเจอกัน แล้วหลังจากนั้นคือ ตัวเราเอง เป็นคนกำหนด จะกำหนดให้ดีก็ร่วมกันทำดี

จะกำหนดให้มันแ ย่ก็ทำร้ ายซึ่งกันและกัน ก็อยู่ที่เราเลือก การพบกันในปัจจุบัน คือผลของก ร ร ม ในอดีต แต่ชีวิตจะเป็นเช่นไร

ในอนาคตคือ ผลของก ร ร ม ที่เราจะทำในวันนี้

ขอบคุณที่มา : ธรรมทาน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

÷ 2 = 5

Back To Top

เราใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้เว็บไซต์ของคุณ คุณสามารถศึกษารายละเอียดได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว และสามารถจัดการความเป็นส่วนตัวเองได้ของคุณได้เองโดยคลิกที่ ตั้งค่า

ตั้งค่าความเป็นส่วนตัว

คุณสามารถเลือกการตั้งค่าคุกกี้โดยเปิด/ปิด คุกกี้ในแต่ละประเภทได้ตามความต้องการ ยกเว้น คุกกี้ที่จำเป็น

ยอมรับทั้งหมด
จัดการความเป็นส่วนตัว
  • เปิดใช้งานตลอด

บันทึกการตั้งค่า